Ένα απόγευμα ασθενής έρχεται στο ιατρείο ακριβώς στο ραντεβού του.

-Γιατρέ άργησα;

-Όχι του απαντώ είσαι στην ώρα σου.

-Γιατρέ τώρα θα πρέπει να καθίσω στην καρέκλα ε”;

-Αν νομίζεις ότι μπορώ να σε εξετάσω αλλού η όρθιο μη κάθεσαι του απαντώ.

-Δηλαδή δεν θα το αποφύγω.

Δημήτρη κάθισε να σε εξετάσω και μετά το συζητάμε.

-Δημήτρη πρέπει να κάνουμε ένα απλό σφράγισμα.

-Θα πονέσω;

-Όχι ,του απαντώ. Αρχίζω την διαδικασία της έμφραξης και ο Δημήτρης συνεχώς βογκάει.

-Πονάς Δημήτρη;

-Όχι μου απαντά

-Γιατί βογκάς;

-Δημήτρης αφού με ξέρεις ρε γιατρέ ότι είμαι Χ3στης στον οδοντίατρο.

Όταν τελειώσαμε ο Δημήτρης στενοχωρημένος ,γιατί με παίδεψε, ζήτησε συγγνώμη και με διαβεβαίωσε ότι την άλλη φορά ,αν και φοβάται τον οδοντίατρο," θα το παίξω γενναίος για να μη σε παιδεύω αλλά και να αποβάλω τον φόβο σιγά-σιγά".

Για χαρά γιατρέ και σε ευχαριστώ πολύ ,και πάλι με συγχωρείς