|
Για οδοντιάτρους -
Αληθινές Ιστορίες
|
Έτος 1946-Οδοντιατρική στο χωριό-από πρακτικούς η συνήθως από τους κουρείς.
Μου διηγείται ο κύριος Γιάννης (καλή του ώρα όπου και αν βρίσκεται)το εξής περιστατικό.
Ένα βράδυ με πιάνει ένας πονόδοντος κάτω δεξιά-πόνος που πάω να τρελαθώ. Έκανα ό,τι μού έλεγαν(τι- ούζο -τι τσίπουρο-τι πιπέρι μαύρο -τι καπνό από τσιγάρο-τίποτα ο πόνος -πόνος.
Κατά τις τρεις(3) μετά τα μεσάνυχτα δεν άντεχα άλλο και πάω στον Μπάρμπα Μήτσο(ήταν ο πρακτικός Οδοντίατρος του χωριού)ένας αντρούκλας με τεράστια χέρια.
Μπάρμπα-Μπάρμπα-σε παρακαλώ κάνε κάτι τρελαίνομαι στον πόνο.
-Τι έχεις βρε πιδίμ;
-Πονάω μπάρμπαμ-πονάω -πονάω πολύ
-Καλά έρχουμε.
Μπαίνω στο κατώι και κατεβαίνει ο μπάρμπας μου με την γκαζόλαμπα.
*
Κράτα την λάμπα ,πιδίμ εδώ κοντά στο μάγουλο για να βλέπω.
*
-Βάζει τις χερούκλες του μέσα στο στόμα μου και μου λέει.
*
Αυτούνε το δόντι πονάει;
*
-Ναι μπάρμπα ,του λέω.
*
-Κάτσε στην καρέκλα καλά.
*
Παίρνει μια τσουκνίδα και αρχίζει να με χτυπά στο δεξί μάγουλο
μέχρι να κοκκινίσει.
*
Εγώ τρελαίνομαι στον πόνο αλλά δεν μιλώ.
*
-Δεν πειράζει πιδίμ όλα σε λίγο θα τελειώσουν.
*
Παίρνει μια τανάλια και πιάνει το δόντι.
*
-Αυτό του σκασμένου πονάει;
*
Κουνάω το κεφάλι μου καταφατικά. Που να μπορέσω να βγάλω μιλιά.
-Αι ρε πολύ δυνατό δόντι είναι αυτούνου. Σε λίγο τελειώνει η
εξαγωγή κάτω από αφόρητους πόνους. Βλέπει το δόντι ο μπάρμπας μου
και λέει-
*
-Ώρε αυτούνε είναι καλό δόντι,δεν είναι χαλασμένο. Για να δω και το
άλλο μήπως είναι εκείνο
*
χαλασμένο.-κράτα τη λάμπα ψηλά για να βλέπω.
*
Τα χέρια μου τρέμανε από τον πόνο και την ταλαιπωρία ,αλλά τη να
κάνω έπρεπε να υπακούσω.
*
-Όρε ανιψιέ βγάλαμε το καλό δόντι και αφήσαμε το χαλασμένο.
*
Και τι θα κάνουμε τώρα μπάρμπα;
*
Θα του βγάλουμε και του χαλασμένου. Κόπηκαν τα πόδια μου ,αλλά τι
μπορούσα να κάνω.
*
Ήταν και τρεις η ώρα χαράματα. Πιάνει την τανάλια ο μπάρμπας μου
και την εφαρμόζει επάνω στο δόντι.
*
-Πονάς πιδίμ ;
*
-Ναι-ναι
*
_Άιντε και σε λίγο θα τελειώσουν όλα. Κάνει τις απαραίτητες
κινήσεις με την τανάλια και το δόντι και κάποια στιγμή μου το βγάζει.
*
-Ώρε ανιψιέ αυτούνε ήτανε πολύ χαλασμένο.
*
Παίρνει μια χούφτα καπνό και μου τον ρίχνει επάνω στα τραύματα.
*
Άιντε τελειώσαμε σήκω,
*
Σηκώνομαι από την καρέκλα και σωριάζομαι στο πάτωμα.
*
Όρε ανιψιέ πολύ φοβητσιάρης είσαι.......
*
Παίρνει ο μπάρμπας ένα μεγάλο κανάτι νερό και με περιχύνει στο
πρόσωπο και το κεφάλι. Τότε θυμήθηκα τα έργα γουέστερν, που τους
ρίχνανε κουβάδες νερό για να συνέλθουν.
*
Σηκώθηκα με κόπο πολύ και αναχώρησα για το σπίτι μου. Μέχρι να
ξημερώσει Ο Θεός τη μέρα έφτυνα αίμα και πονούσα πολύ. Όλη αυτή η
ιστορία κράτησε περίπου οκτώ μέρες και έχασα και ένα γερό
δόντι. Καλά να πάθω να πρόσεχα.
|
Αληθινές Ιστορίες 